Najprawdopodobniej jeden z 5 grodów plemienia Golężyców, wzmiankowany w Geografie Bawarskim. W 1108 r., jak czytamy w Kronice Galla Anonima, zajęty przez Bolesława Krzywoustego. Badania archeologiczne dowodzą, że już w połowie XIII w. wały drewniano-ziemne zostały częściowo zastąpione murami obronnymi, co dało początek przekształceniom grodu w gotycki zamek. W latach 1285–1287 przebywał tu zwaśniony z księciem Henrykiem IV Probusem biskup wrocławski Tomasz II. Konflikt, o czym wzmiankuje J. Długosz, zakończył się pojednaniem obu hierarchów. Jako wotum dziękczynne biskup ufundował przy kaplicy zamkowej kolegiatę p.w. św. Tomasza Becketa. Kaplica, wybudowana zapewne w latach 80. XIII w., do dziś uznawana jest za wyjątkowej rangi dzieło zwane perłą górnośląskiego gotyku. Zamkiem rządzili kolejno Piastowie i Przemyślidzi opawscy. Z pocz. XVI w. stał się własnością króla Czech i jako zastaw dostał się w ręce margrabiego brandenburskiego Jerzego Hohenzollerna, Brata Albrechta ­ Ostatniego wielkiego mistrza krzyżackiego w Prusach. Zamek z czasem zatracił pierwotne znaczenie, stając się jedynie siedzibą administracji kolejnych włodarzy. W 1416 r., zamkową kolegiatę przeniesiono do kościoła p.w. WNMP w Raciborzu. Wielokrotnie zmieniał właścicieli. W I poł. XIX w. Należał do książąt von Ratibor, którzy przebudowali, wzmiankowany już w 1567 r., browar zamkowy, do dziś funkcjonujący, najstarszy na Górnym Śląsku.